Niet van plan om het er zomaar bij te laten zitten, besloten de drummer
(Tjeerd Faber), de bassist (Frank Maarsen) en de gitarist (ik) bij elkaar
te komen en een paar nummers te schrijven, om iets van een optreden
te hebben voor het geval de anderen überhaupt niet mee konden doen.
Dus zaten we met z'n drieën op een zonnige zondagmiddag in juli in de
kelder van De Koornbeurs, en improviseerden we met verbazend gemak in
drie uur tijd vijf nummers bij elkaar. Twee weken later kwamen we weer
bij elkaar, repeteerden we wat we die keer daarvoor gemaakt hadden en
schreven we er nog maar eens drie nummers bij.
Tegen die tijd begonnen we ons alledrie te realiseren dat er echt een
speciale chemie tussen ons ontstond als we aan het jammen waren.
Dat was niet iets wat we direct verwacht hadden, aangezien we ieder
een totaal andere muzikale achtergrond hadden: Tjeerd in Funk en Jazz,
Frank als Singer-Songwriter en ikzelf in Klassieke muziek en Symfonische
rock.
De bevestiging kwam bij het optreden in de OWEE: we deden slechts één
nummer met de gehele band en een stuk of acht nummers met z'n drieën.
Maar op één of andere mannier was het niet half zo leuk en klonken de
nummers niet half zo goed als toen we ze voor het eerst speelden in
de kelder. Alle drie hadden we dat zelfde gevoel.
